تمام عمر بستيم و شکستيم .. به جز بار پشيماني نبستيم... جواني را سفر کرديم تا مرگ... نفهميديم به دنبال چه هستيم... عجب آشفته بازاريست دنيا... عجب بيهوده تکراريست دنيا.. ميان آنچه بايد باشد و نيست... عجب فرسوده ديواريست دني

ای عاشق در انتظار چه نشستی ؟
در انتظار بادهای پائیزی .باران های بهاری.برگ های زرد ویا شکوفه های ارغوانی
انتظار بیهوده است،پنجره را باز کن،جدال را بشکن،غبار را بشوی و خاطره ها را به خاطره ها بسپار
تا پایان پایان ها ماندست این است زندگی...این است روزگار...!
                                         

راستی بگو چی شد که فرموشم کردی؟  من که همه قلبم را به تو داده بودم- هنوز یادگاری اولین روز آشناییمون روی اون درخت تنومند خیلی چیرها را یادم می یاره - یادت می یاد اولش که گفتم می تونم اسمتون را بدونم گفتی اصلا حرفش را نزن ؟؟ من از دوستت پرسیدم ولی تو خندیدی و گفتی ببین اصلا راهی نداری بری بهتر هم برای من و هم برای تو اون وقت من اون یادگاری را برات کشیدم  .یادت چقدر برات شعر گفتم چقدر هر روز گل اوردم -چقدر پیام و پیغوم.........تا اینکه یه روز گفتی ربطی به هم نداریم خودت را خسته نکن ولی چشات یه چیز دیگه می گفتند-تو هم دوسم داشتی ولی به خاطر اون مشکلی که برات وجود داشت نمی تونستی..........یادت گفتم اگه بگی میرم ولی عاشق می مونم - یادت گفتی دیگه بهم زنگ نزن یه موقع دردسر می شه برام .گفتی اگه خودم بخوام زنگ میزنم -چقدر منتظرت بودم تا اینکه بالاخره دست روزگار باعث شذ با هم صحبت کنیم -گفتی دلت برام تنگ شده بود گفتم من بیشتر -چه روزهای خوبی بودند -یادت گفتم این گلی که بهت هدیه می دم خیلی حرفا باهات میزنه خندیدی و گفتی قلبت را برای همیشه به من میدی گفتم بهشتی که می گند همینجاست پهلوی تو. حلا می خوای بگی همه چیز را فراموش کردی .؟؟ آخه چرا ؟ مگه از عشق من کم شده؟ من که هنوز برات می میرم.شایدم تو دیگه..........